Η τοποθέτηση της Ιφιγένειας Στεργιούλα, Δημοτική Συμβούλου του συνδυασμού "Ανατροπή Αναγέννηση για τα Γρεβενά μας", στην έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Γρεβενών, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020, κατά τη συζήτηση για τις τελευταίες εξελίξεις στο Προσφυγικό ζήτημα.

 

Όντως το έτος δίσεκτο και κυριολεκτικά και μεταφορικά καθώς τα προβλήματα διαδέχονται το ένα το άλλο.
Όσον αφορά την τουριστική ανάπτυξη και την ανάπτυξη γενικότερα που προαναφέρθηκε έχω τοποθετηθεί σε προηγούμενο συμβούλιο. Ωστόσο θεωρώ ότι χρειάζεται ένα σοβαρό σχέδιο. Οι νέοι που αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω στα Γρεβενά θεωρώ ότι πρέπει να μπούμε στο κέντρο σε μια πόλη που συνεχώς σβήνει και να δούμε και κάτι για εμάς ώστε να μην αναγκαστούμε να φύγουμε!

Όσον αφορά το προσφυγικό θεωρώ οτι μετά τις πρόσφατες εξελίξεις θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν δοκιμάζεται η σχέση μας με τους πρόσφυγες. Τους όποιους εξακολουθούμε να θεωρούμε συνανθρώπους μας που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατριδες λογω των συνθηκων που επικρατουσαν και τους οποίους πρέπει να συμπαρασταθούμε και να βοηθήσουμε . Και αυτοί πιστεύω ότι θα προτιμούσαν να δημιουργούν το μέλλον τους στον τόπο που θέλουν να εγκατασταθούν πάρα να σπαταλούν τον χρόνο τους στα ορεινά των Γρεβενών .

Αλλά σε δοκιμασία μπαίνει η σχέση μας με την κεντρικό κράτος που αν εξαιρέσουμε την πρόσφατη επιτυχημένη αποτροπή ανεξέλεγκτης εισόδου προσφύγων στην χώρα μας και αυτή με την έννοια της αποτροπής της χρησιμοποίησης των προσφύγων ως εργαλείο από την γειτονική χώρα για την επίτευξη άλλων σκοπών αδυνατεί το κεντρικό κράτος να διαχειριστεί το σοβαρό πρόβλημα του προσφυγικού τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά.

Έτσι δεν μπόρεσε να δημιουργήσει τις συνθήκες και προϋποθέσεις διαμοιρασμού τους στις ευρωπαϊκές χώρες αλλά ούτε και τις κατάλληλες δομές στο εσωτερικό οπως τους κατάλληλους μηχανισμούς ελέγχου, αξιολογήσεις αιτημάτων ασύλου και επαναπροώθησης στις χώρες προέλευσης.

Αντίθετα ακολουθεί εύκολες λύσεις με μόνο κριτήριο αυτό της μικρότερης αντίδρασης δηλ. αποφεύγει να έρθει σε αντιπαράθεση με περιοχές με μεγάλυτερο πληθυσμό από εμάς όπου έχουν είδη εκφράσει αντιρρήσεις και με δυναμικο τροπο πολλές φορές και στελνει σε περιοχές όπως τα Γρεβενά όπου συναινετικα και χωρις αντιδράσεις δέχτηκαν να αναλάβουν το βάρος που τους αναλογεί και με το παραπάνω.

Υπολογίζοντας ότι θα τηρηθεί μια αρχή αναλογικότητας, η περιοχή μας δεν αντέδρασε στην φιλοξενία μεγάλου αριθμού προσφύγων θεωρώντας ότι εκπληρώνει το χρέος της απέναντι στους συνανθρώπους μας και στην πολιτεια.

Πλέον όμως το βάρος έγινε μεγάλο γιατί η φιλοξενία υπερβολικά μεγάλου αριθμού δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τις υπάρχουσες υποδομές.
Πχ το νοσοκομείο έχει συγκεκριμένες δυνατότητες εξυπηρέτησης Πολιτών που τις περιορίζει η ανάγκη αντιμετώπισης και της πανδημίας...
Το ΕΚΑΒ έχει ορισμένο αριθμό οχημάτων και προσωπικού. Η επί ένα δίωρο τουλάχιστον δέσμευση του για μετακινήσεις προσφύγων από τα ορεινά θα το στερησει γενικα.
Η αστυνόμευση καθίσταται πιο δύσκολη και λοιπά.

Θα πρέπει σαν δήμος να μεταφέρουμε μήνυμα οριστικού τέλους της ανεξέλεγκτης επιβάρυνσης της περιοχής μας και αναζήτησης αντισταθμιστικών οφελών για την αντιμετώπιση της κατάστασης όπως έχει διαμορφωθεί. (Πλέον χρηματοδότηση του Δήμου για ενίσχυση των υπηρεσιών του προκειμένου να μπορεί να αντιμετωπίζει τα νέα δεδομένα)

Πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε στο ότι το μερίδιο που μας αναλογεί στην φιλοξενία προσφύγων έχει υπερκαλυφθεί προ πολλού και ήρθε η ώρα να ενωθούμε όλοι οι φορείς και θεσμοί αφήνοντας στην άκρη διαφωνίες και αντιπαραθέσεις προσωπικού χαρακτήρα που μόνο αποπροσανατολίζουν και κανενα όφελος δεν προσφέρουν.